Odgłosy coraz bardziej się nasilały, a ja byłam bliska zejścia na zawał. Słyszałam zbijanie szklanek,talerzy a nawet ramek ze zdjęciami. Jakiś psychopata jest w twoim mieszkaniu a ty zamiast dzwonić na policję Crissy pragniesz żeby uratował Cię ten chudzielec Hood. No świetnie! Słyszałam jak włamywacz zbliża się w stronę mojej sypialni. Słyszałam jego popieprzony, psychopatyczny śmiech. Bałam się coraz bardziej. Kurwa Calum gdzie jesteś?! Usłyszałam skrzypienie drzwi,czym prędzej zakryłam głowę poduszką, aby nie było mnie w ogóle widać. Mężczyzna, bo było to widać po jego posturze, koło pięćdziesiątki, zaczął rozglądać się po pomieszczeniu. Jedynym narzędziem,którym mogłabym go zabić była moja nowa lampka z Ikei,no świetnie na pewno zaliczy glebę tym małym przedmiotem a ja zdążę uciec... Fajnie by było. Usłyszałam skrzypienie paneli,zbliżał się do mnie. Kto mnie tak nie znosił,że chciał mi zrobić krzywdę? Było kilka rozwiązań ale waliło mnie w tym momencie myśleć o tym kto był by na tyle zdolny, aby włamać mi się do mieszkania i zrobić totalną rozpierduchę. Nagle usłyszałam krzyki, piskliwy głos,pieścił moje bębenki...Calum dziękuję.
-Kurwa zostaw mnie!-krzyknął mężczyzna. Wyłoniłam się z pod kołdry zapaliłam światło.
-Pieprz się!-krzyknął Calum waląc go pięściami po klatce piersiowej. Tak wisiał na nim jak małpa.
-Panie Nesson?!-krzyknęłam widząc mojego wychowawcę na,którym wisiał Hood.
-Chciałem porozmawiać...-powiedział zrzucając z pleców czarnowłosego.
-To nie mogło poczekać do rana?!-krzyknęłam wtulając się w tors przyjaciela.
-Mogło...Przepraszam,porozmawiamy w szkole.-powiedział po czym tak jak by nigdy nic opuścił moje mieszkanie zostawiając je w totalnym nieporządku.
-Pomogę Ci posprzątać...-szepnął Calum lekko unosząc kąciki ust.
-Dziękuję tyle,że mogę zasnąć jestem zmęczona.-powiedziałam ziewając.
-To ty się połóż ja tu wszystko ogarnę a potem położę się salonie.-powiedział wypuszczając mnie ze swoich rąk.
-Dziękuję... Dziękuję,że jesteś...-szepnęłam po czym wlazłam z powrotem do łóżka zasnęłam.
~Calum pov~
Obiecałem Crissy,że uprzątnę jej mieszkanie, a przyjaciołom się pomaga. Uwielbiałem tę blondynkę. Była cudowna. Jej poczucie humoru... Nic dodać nic ująć. Jednej rzeczy w niej nie lubiłem... Cięła się. Zauważyłem dziś bandaż zawinięty wokół jej lewej ręki. To przez Luke'a. Była godzina pierwsza w nocy. Od razu zabrałem się za sprzątanie kuchni i salonu. Wyjąłem z szuflady worek do, którego powrzucałem rozbite szklanki,kubki,talerze i ramki... Ich wspólne zdjęcia podarłem... Można było powiedzieć, że czasami byłem o nią zazdrosny. Ale czemu? Przecież to była dziewczyna mojego przyjaciela. Teraz jest już byłą dziewczyną ale już nie przyjaciela tylko kolegi. Przecież ten idiota wiedział,że zacznie się ciąć widocznie lubił jak się krzywdziła. Był z siebie zadowolony. Ale nie mogę obwiniać tylko i wyłącznie Hemmings'a przecież w jakimś stopniu to też wina Michael'a to on odsunął tych dwoje od siebie na tyle żeby on mógł poczuć coś do niego. Nie liczył się z uczuciami innych. On już taki był od dawna, nawet zanim Luke i Crissy się poznali. W szkole wszyscy go uwielbiali. O idzie Clifford och ach. Wszystkie dziewczyny mdlały na jego widok! Na jego różowe,czerwone,niebieskie włosy?! Serio?! Zachowywał się wciąż jak dziecko. Wyniosłem śmieci do kontenera, który stał za blokiem Evans... Zobaczyłem,że ulicę dalej stoi Michael,Luke i jacyś kumple czerwonowłosego. Śmiali się,Hemmo i jego chłopak całowali się. Jezu czy oni muszą to robić publicznie. Obmacywali się to znaczy Majki Luke'a on mu się poddawał. Mógł robić z nim co tylko chce. Był jego,został jego własnością,tak jak myślałem to nie była decyzja Hemm'a ale Clifford'a to wszystko to jego sprawka. Zapewne zapłacił naszemu nauczycielowi aby włamał się do domu blondynki... Większego chama nie znałem,dupek myśli tylko o sobie i o swojej kwadratowej dupie. W pewnym stopniu żal mi Luke'a,chłopak marnuje sobie życie. Gdzie mógłby je spędzać z Crissy wspaniale,na plaży gdzie tylko by chcieli... Jego życie,jego decyzje,nie wnikam,szczerze jebie mnie to... Ale najbardziej mi szkoda Evans... Biedna cierpi za takiego idiotę. Chciałem aby moja siostra Samantha wreszcie przyjechała z Los Anegles. Fajnie by było gdyby się zaprzyjaźniły.Nie chciałem już patrzeć na tą całą szopkę,wrzuciłem worki tak głośno by się ocknęli i mnie zauważyli. Ta... Luke oderwał się na chwilę od swojego "szefa" pomachał mi,unosząc przy tym lekko kąciki ust i wrócił do swojego wcześniejszego zadania... Leszcz...Pobiegłem do bloku przyjaciółki,gdy tylko wszedłem do mieszkania prze kluczyłem drzwi,podstawiłem pod nie komodę,która stała w przed pokoju. Położyłem się na sofie,w salonie przed zaśnięciem spojrzałem jeszcze na telefon.Świetnie 3:57 a o 6:30 muszę wstać do szkoły. Będziesz spał w szkole Calum,pomyślałem po czym zasnąłem.
~Crissy pov~
Z samego rana obudził mnie budzik, z piosenką "We on it" 2 Chainz'a. Przetarłam dłonią twarz,delikatnie zaczęłam otwierać powieki. Słońce przebijało się przez materiałowe zasłony w kolorze soczystej czerwieni. Żeby zdążyć do szkoły musiałam czym prędzej wygrzebać się z łóżka. Podeszłam do szafy wyjęłam pierwsze lepsze rzeczy,zdjęłam swoją piżamę,po czym wrzuciłam ją z powrotem do szafy. Tak jak myślałam zaczęłam się ubierać w mój ulubiony strój. Czarna rozkloszowana spódniczka,idealnie zasłaniała moje blizny po cięciu się na udach. Do tego biała koszula na krótki rękaw,teraz wszyscy będą mogli zobaczyć wszystkie moje cudowne "tatuaże" na rękach. Nałożyłam na twarz lekki makijaż,włosy związałam w kucyka.Z krzesła zabrałam swoją torebkę,wrzuciłam do nie telefon i portfel. Wyszłam z sypialni. Wyjęłam z lodówki jabłko,moje codzienne śniadanie. Tak chciałam się wychudzić,znów popaść w anoreksję. Mocnym trzaśnięciem drzwiami lodówki obudziłam Calum'a, który spadł z sofy. Myślałam,że pęknę ze śmiechu krzyczał jak typowa blondynka w horrorze. Ten widok zdarza się raz na x czasu. Uwielbiałam go,jego uśmiech,włosy o tak włosy,oczy duże oczy,uwielbiałam go całego od tak. A najbardziej lubiłam wtulać się jego umięśniony tors. Nie ćwiczył tyle co Irwin. Nie raz już bywałam u nich w domu, gdzie w ogrodzie stał wielki basen. Irwin świecił tym swoim torsikiem przede mną i resztą chłopaków a już najbardziej przed tą swoją sztuczną dziewczyną typowa lalka Barbie...Sophia. Robiła mi na złość. Wiedziała,że Irwin mi się podoba,ale przecież to jego dziewczyna była o niego totalnie zazdrosna,suka.
-Calum! Wstawaj bo nie zdążymy do budy!-krzyknęłam ubierając czarne Workery.
-No już,już.-powiedział wstając z podłogi. Czy on był ślepy,idiota był bez spodni. Co pierwsze rzuciło mi się w oczy to ten cudowny namiot w kaczuszki. Słodkie. Malutki Calum...
-Ubierz się proszę.-powiedziałam zasłaniając oczy rękoma.
-Ups...-szepnął po czym w żółwim tempie ubrał swoje czarne rurki.
-Zakładaj buty i jedziemy.-powiedziałam wychodząc z mieszkania.
-Dobrze.-powiedział zakładając czarne Vansy. Wziął klucze od mojego mieszkania,zakluczył drzwi sprawdził jeszcze dwa razy czy są zamknięte,poszliśmy na przystanek. W ostatniej chwili zdążyliśmy,autobus właśnie miał odjeżdżać. Bałam się spotkania z panem Nesson'em, o czym on chce ze mną gadać?!
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz