Rozdział 1

Był piękny, słoneczny dzień właśnie czekałam na swojego chłopaka Luke'a w parku na naszej ławeczce... Na, której jak by to można powiedzieć wszystko się zaczęło. A było to tak... 
Jakieś dwa lata temu siedziałam właśnie na tej ławeczce i rysowałam drzewa, które rozciągały się przede mną. W tamtym czasie bardzo interesowałam się malarstwem. Gdy już byłam na półmetku mojego artystycznego malowania dostałam piłką w głowę. Myślałam,że w tamtym momencie wybuchnę i temu kto mnie uderzył wsadzę tą piłkę w dupę. Nagle podbiegł do mnie blondyn, z kolczykiem w wardze, w bluzce zespołu Nirvana. Niespokojnie podrapał się po karku wlepiając wzrok w chodnik. Zrobiło mi się trochę wstyd byłam tak czerwona, że każdy by pomyślał,że zjadłam jakąś pikantną papryczkę czy co. Nagle chłopak wyciągnął w moją stronę dłoń i wyszeptał: "przepraszam nie chciałem". Przygryzłam lekko wargę patrząc mu w jego głębokie niebieski oczy. Blondyn lekko się uśmiechnął po czym odruchowo złapał moją dłoń i lekko ją ścisnął. Byłam zdezorientowana,i cała czerwona. Ale wstyd. Zmrużyłam lekko oczy,a chłopak lekko mnie do siebie przyciągnął i cmoknął w usta. Ekstra dopiero poznany chłopak a ten mnie już całuje... Dupek. Gdy udało mi się już od niego oderwać zabrałam swoje rzeczy i uciekłam na autobus. Zanim to jeszcze zrobiłam podałam mu swój numer... Crissy ty idiotko a może to jakiś zboczeniec, który chce Cię wykorzystać. Więc zaczęliśmy się spotykać.
Gdy tak sobie wspominałam tamten wspaniały moment dzięki,któremu moje nudne życie nabrało kolorowych barw. Dzięki mojemu chłopakowi poznałam ich przyjaciół i dziewczynę Ashton'a, Sophię. Miał trzech najlepszych przyjaciół Ashton'a,Michael'a i Calum'a. Najbardziej zaprzyjaźniłam się z Hood'em, poczułam, że mamy takie same zainteresowania. Spędzał więcej czasu ze mną niż Luke. Po kwadransie czekania mój chłopak zaszczycił mnie swoją obecnością. Był inny niż zwykle. Miał na sobie czarną bluzę, kaptur założony na blond czuprynę, okulary przeciwsłoneczne na nosie, głowę miał spuszczoną... Ktoś umarł czy coś? Pomyślałam sobie...
-Hej.-mruknął całując mnie w policzek. Hello co jest?! Kuźwa Luke dzisiaj nasza rocznica...
-No hej.-wymamrotałam odsuwając się od niego. Nie chciałam czuć jego ciepła, ale brakowało mi tego.
-Crissy, musimy pogadać.-powiedział poważniej siadając na ławce. Ruchem ręki zachęcił mnie abym usiadła obok niego. Zrobiłam to lecz nie wtuliłam się w jego tors, usiadłam na drugim końcu ławeczki.
-O czym?-zapytałam zakładając włosy za ucho.
-Jest to dla mnie trudny temat, ale nie mogę Cię dłużej okłamywać...-szepnął rozglądając się dookoła. Tak jak by chciał uniknąć mojego wzroku.
-Mów.-powiedziałam przełykając ślinę. O co mu chodziło? Jest chory czy co? Moje serce zaczęło coraz szybciej bić...
-Jestem gejem...-szepnął chowając twarz w dłoniach.
-Co?!-krzyknęłam wstając z ławki.
-Crissy uspokój się... Proszę. Przepraszam ale to jest, było ode mnie silniejsze.-powiedział zerkając na mnie kątem oka.
-Jak mam się kurwa uspokoić! No jak! Źle Ci ze mną było?! W czym ja jestem od niego lepsza?! Co?! I kto to w ogóle jest?-krzyczałam jak opętana. Ludzie gapili się na mnie jak bym dostała kulom w łeb.
-Michael...-wydukała a z jego oczu popłynęła pojedyncza łza.
-Super... No super kurwa... Nie chcę Cię znać...-krzyknęłam zabrałam swoją torebkę z ławki i pobiegłam przed siebie. Nigdy przez niego nie płakałam ale dzisiaj było inaczej. Płakałam przez miłość mojego życia... Pieprzony dupek. Całe szczęście zdążyłam na autobus. Tak to bym musiała czekać jakieś pół godziny a ten idiota dogonił by mnie i zaczął tłumaczyć jak mu to żal. Niech się wali. Wsiadłam do autokaru, kupiłam bilet i usiadłam na miejscu. Koło okna... Uwielbiałam tak wlepić wzrok w auta, ludzi... Ale te zakochane pary trzymające się za ręce, i całujące... Normalnie,totalnie rzygam tęczą. Wytarłam słone łzy chusteczką, po czym wyjęłam z torebki IPhon'a i wykasowałam jego numer i Clifford'a. Nie chciałam mieć już z nimi nic wspólnego, nie po tym co mi zrobili.Chciałam być już w domu, uwalić się w łóżku, wypłakać się w poduszkę i zrobić to czego nie robiłam już od dwóch lat. Od kiedy związałam się z Hemmings'em. Okaleczyć się... Dzięki tej małej metalowej rzeczy czułam się lepiej. Nie myślałam o problemach. Postanowiłam,że zacznę już szukać kluczy od mojego mieszkania nie chciałam stać pod klatką kolejne dziesięć minut. Autobus wreszcie zatrzymał się nieopodal mojego bloku. Wyszłam cała rozmazana z pojazdu i szybkim krokiem poszłam w stronę swojej klatki. Wcisnęłam kod do mojego mieszkania, po czym pognałam na drugie piętro wieżowca do mieszkania 14. Prze kluczyłam drzwi a zaraz po tym jak weszłam do domu, zamknęłam drzwi, zakluczyłam je i sprawdziłam jakieś dziesięć razy aby mieć pewność,że gdy będę się "cieszyć" rozstaniem z Hemmo nikt mi nie wejdzie do domu. Rzuciłam torebkę na sofę i pobiegłam do kuchni. Zaczęłam nerwowo przeglądać szafki, aby znaleźć moje przyjaciółki... Żyletki. Gdy tylko znalazłam dwie ostatnie podciągnęłam rękaw bluzy i na dobry początek zrobiłam dwa głębokie nacięcia... Krew zaczęła płynąć mi po rękach,nogach, po całym ciele... Płakałam,krzyczałam, przeklinałam tej pieprzony los... Czemu mnie akurat musiała to wszystko spotkać. Byłam załamana, ale też w jakimś stopniu zadowolona z siebie. Cały czas w głowie brzmiał mi ten sam jego tępy tekst: "Jestem gejem..." nie no dzięki Luke zjebałeś mi życie do końca możesz być z siebie dumny. Gdy na lewej ręce miałam już pięć nacięć postanowiłam się trochę ogarnąć, przecież przez takiego idiotę nie warto marnować życia... Ale poświęciłam mu moje dwa lata życia. Kiedy mogłam poznać przyjaciół,chodzić na imprezy,upijać się,ćpać,kraść... Ale tego nie zrobiłam dla niego i niech się cieszy. Wstałam z podłogi z szuflady wyjęłam ścierkę i zaczęłam ścierać krew z paneli. Nagle z mojej torebki rozbrzmiał dzwonek zespołu AC/DC może po mnie nie było widać ale uwielbiałam rockowe brzmienia. Pobiegłam do salonu, lekko jeszcze łkając rany piekły... Wyjęłam telefon z małej zewnętrznej kieszonki. Na wyświetlaczu pojawiło się zdjęcie Calum'a i napisane "Misiek".
-Halo?-zapytałam odbierając połączenie.
-Crissy... Czemu wcześniej nie odbierałaś,nie odpisywałaś?-krzyczał jak by mu chomik uciekł.
-Przepraszam Calum miałam wyłączony telefon.-szepnęłam patrząc się przez okno.
-Tak,tak jasne... Znam Cię za dobrze... Co się stało?-odpowiedział.
-Luke... Zerwał ze mną...-powiedziałam i znowu zaczęłam ryczeć jak głupia.
-Przepraszam co?! Dla kogo kurwa?!-krzyknął wstając zapewne z kanapy bo podłoga lekko zatrzeszczała.
-Dla... Michael'a.-wydukałam zaciskając zęby.
-Kurwa Luke to gej?!-krzyknął.
-Tak...-wymamrotałam chciałam się już rozłączyć ale Calum zacząłby się martwić i przyjechałby do mnie.
-Miśka... Jutro pogadamy w szkole... Połóż się odpocznij... Proszę nic sobie nie rób.-powiedział spokojnie.
-Dobrze pa Calum.-powiedziałam po czym się rozłączyłam. Położyłam telefon na blacie, po czym wróciłam do moich wcześniejszych obowiązków... Zawinęłam rękę bandażem,brudne ścierki wyrzuciłam do kosza. Powędrowałam do sypialni. Rozebrałam się z pokrwawionych ubrań, które rzuciłam gdzieś w kąt pokoju... Wyjęłam z garderoby moją czarną piżamę w białe krzyże... Włosy związałam w kucyka. Zmyłam rozmazany makijaż wyglądałam jak typowy klaun z cyrku. Telefon wzięłam ze sobą położyłam go na stoliczku nocnym, który znajdował się obok mojego łóżka. Wlazłam pod kołdrę gasząc przy tym wszystkie światła w mieszkaniu zostawiłam tylko małą nocną lampkę.Gdy już miałam zasypiać dostałam sms'a od Calum'a. 
"Pieprzyć normalność skarbie, jutro wieczorem wybijamy do klubu zrobimy na złość temu gnojkowi, będzie Ashton,Sophia i moja siostra poznasz ją. Zgadzasz się? :*"
"Pewnie przyjedźcie jutro po mnie o 21.00. Dobranoc Calum :*"
"Super jutro będziemy po Ciebie dobranoc skarbie Cal xx" Przeczytałam ostatnią wiadomość,lekko uśmiechnęłam się do ekranu. On zawsze potrafi poprawić humor. Odłożyłam telefon z powrotem na stoliczek,lecz przedtem ustawiłam budzik na 6:30. Zasnęłam... To będzie ciężka noc... Dobrze myślałam. O północy w kuchni usłyszałam jakieś odgłosy. Kurwa ktoś był u mnie w mieszkaniu. Czym prędzej chwyciłam za telefon napisałam do Hood'a. "Calum ktoś jest u mnie w mieszkaniu,proszę przyjedź,boję się :(" "Spokojnie nie ruszaj się,nie wydawaj żadnych odgłosów, nic będę za chwilę..." Byłam przerażona... Modliłam się w głębi duszy aby przyjaciel zdążył...